نخبه کشی در جامعه ایران واستان ک و
این موضوع زمینه مبحثی جامعه شناسی، روانشناسی و سیاسی پیچیده ای دارد که میتوان در مورد آن کتابی نوشت.چنانکه نخبه کشتی در ایران را به اختصار نوشته آمد در این جا بعلت تنگ بودن فرصت مجال باز کردن علل آن نیست ولی به اختصار بعرض میرساند در تمام طول تاریخ مدون ایران با اینکه تاریخ صرفاً روی جنگها و مسایل سیاسی و بندرت اجتماعی متمرکز بوده است ابعاد سابقه نخبه کشی در ایران مغفول مانده است اما با اشاراتی کوتاه میتوان ردپای آنرا در همه دورانها دید از آواره کردن مانی و کشتن و پوست کندن مزدک و حتی به زندان افکندن بوذرجمهر و شکنجه و اعدام عبدالله روز به ملقب ابن مقفع و بر دار کشیدن حلاج و کشتن حسنک وزیر و قاضی عین القضات و تکفیروشکنجه و حصر و کور کردن دانشمند و فیلسوف بسیار بزرگ جهانی چون زکریای رازی و در همین اواخر کشتن قائم مقام و امیر کبیر و به زندان افکندن و حصر مادام العمر و ترور شخصیت مصدق مشتی و نمونه از خروار است.
این رویکرد شوم شاید در همه جای ایران ولی بطور مشخص در استان ک وب شایع بوده است که به لحاظ حساسیت ها و رقابت ها و حسادتهای قومی نام بردن از همه آنها مقدور نیست ولی چندتایی برای نمونه آورده میشود یکی توطئه قتل محمد حسین خان بزرگ بوسیله پدرش خداکرم خان و احتشام الدوله .دیگری کور کردن ولی خان بویراحمدی خانی که در زمان خود روشنفکر، عادل، مصلح و مخالف غارت و دزدی و راهزنی و تجاوز بود؛ بوسیله عموهایش و یا قتل خسروخان برادر عبد الله خان با توطئه دربار و نمایندگان سیاسی بهبهان بوسیله عبداله خان و یا قتل کی خسرو کدخدای موجه و محبوب طایفه اولاد میرزالی بدست ناشناس .
اما مهمتر از کشتن یا حذف فیزیکی در جوامع عشایری بخصوص ک وب به لحاظ رقابت ها و جاه طلبی ها وحسادتها همینی که شاهد محبوبیت و عزت و اعتبار شخصیتی شدند بی درنگ همه استعداد و ابزار خود را برای تخریب و ترور شخصیت و تخفیف او بکار میگیرند وزیر ذره بین کوچکترین اشتباه گذشته و حال او و حتی خانواده اش را صد ها بار بزرگ و به تخطئه می پردازند و محاسن او را نادیده میگیرند، در حالیکه هیچ انسانی کامل نیست و ممکن است اشتباهات و نکات ضعفی داشته باشد. منطقی و منصفانه این است که همه اشتباهات ونکات ضعغ در یک کفه تراز و با نکات مثبت و عملکرد مفید اودر کفه دیگر سنجیده شود تا وزن حقیقی آن شخصیت بدرستی مشخص گردد.