انتظار می‌رود مسئولان در همه امور، عدالت را سرلوحه اقدامات خود قرار دهند

انتظار می‌رود مسئولان در همه امور، عدالت را سرلوحه اقدامات خود قرار دهند

شکرگزاری، آیینِ بودن در حریم خداوند

داریوش دلبری

شکرگزاری، فراتر از یک رفتار زودگذر یا عادتی سطحی، شیوه‌ای از بودن و زیستن است. این خصلت، در گفتار، کردار، افکار و حتی احساسات ما جاری می‌شود و شخصیت انسان را در مسیر نور و امید شکل می‌دهد. شخص شاکر، قدر داشته‌های خویش را می‌داند و با دیده‌ای بینا، نعمت‌های نهان و آشکار زندگی را ارج می‌نهد.

شکر، دروازهٔ ورود به سرزمینی است که پادشاه و صاحب‌اختیار آن، خدای مهربان است. شکرگزاری، یعنی اقرار به این حقیقت که خداوند نه تنها امروزِ ما را می‌بیند و به فکر نیازهای لحظه‌ای‌مان است، بلکه از دیرباز، فردای ما را نیز در نظر داشته و برای هر آنچه در آینده بدان نیازمندیم، اندیشیده است.

از این‌روست که در هر حال، خوشی و ناخوشی، باید زبان به سپاس گشود و دل به رضای او سپرد.

اینجا، بر این تریبون کوچک، فرصت را غنیمت می‌شمارم و از تمامی کسانی که در این چند دهه، دغدغهٔ آبادانی ایرانِ عزیز را داشته‌اند و برای احقاق حقوق جوانان این سرزمین کوشیده‌اند ،چه در عرصهٔ سازندگی زیرساخت‌هایی بزرگ چون پتروشیمی، پالایشگاه، سد و بیمارستان، و چه در دیگر عرصه‌های خدمت‌رسانی ،صمیمانه سپاسگزارم.

امید آن دارم که مسئولان کشور، همواره در مسیر عدالت گام بردارند، میان خواسته‌های نفسانی خویش تعادل برقرار کنند، و از هرگونه افراط و تفریط که آفتِ تصمیم‌گیری است، دوری جویند.

موفقیت و سربلندی تمامی خدمتگزاران راستین ایران عزیز، آرزوی دیرینهٔ من است.