دکتر مصیب خلیل پور دیل محقق و پژوهشگر هم استانی موفق به دستیابی روش استقرار، احیاء و توسعه جنگلهای مانگرو (حرا) در ایران و جهان شد.

دکتر مصیب خلیل پور دیل پس از پنج سال پژوهش، موفق به دستيابي روش استقرار، احیاء و توسعه جنگل های مانگرو (حرا) در ایران و جهان شد.

جنگل هاي مانگرو، بوم سازگان حياتي واقع در حد فاصل خشکي و دريا، مجموعه اي خدمات ارزشمند را ارائه مي دهند که براي محيط زيست و جوامع انساني ضروري هستند. امروزه بيش از ۴۰ ارزش و خدمات اين جنگلها از قبيل: جلوگيري از فرسايش سواحل، افزايش تنوع زيستي (ماهي ها، ميگو، سخت پوستان، نرم تنان و پرندگان)، ايجاد محيط غني از مواد غذايي و حمايت از صنعت شيلات، افزايش درآمد و معيشت جوامع ساحلي، گردشگري، ترسيب کربن و کاهش گازهاي گلخانه اي، تصفيه و افزايش کيفيت آب دريا، خمير کاغذ، تيرهاي چوبي، تانن، جلوگيري از سونامي و سيلاب (مهندسي سواحل) و غيره براي بشريت شناخته شده است. علیرغم اهمیت بسیار زیاد زیست محیطی بوم‌سازگان های مانگرو، گستره جهانی این جنگل ها با کاهش قابل توجهی روبرو شده است. به عنوان مثال از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۶، به طور نگران کننده ای ۱۶ درصد از جنگل‌های مانگرو در سراسر جهان تسلیم فرآیندهای جنگل زدایی شده اند و از حیز انتفاع افتادند. مطابق گزارش سازمان خوار و بار کشاورزی، تقریباً یک سوم از منطقه جهانی مانگرو از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۵ کاهش یافته اند و بیشترین کاهش سطح جنگل‌های مانگرو در آسیا رخ داده است. در طول ۵۰ سال گذشته به دلیل تغییرات و شرایط محیطی مؤثر بر زیستگاه مانگرو و فشارهای فیزیکی تقریباً ۳۵ درصد از سطح این جنگل ها در جهان از بین رفته است. از بین رفتن سطح جنگل‌های مانگرو پیامدهای منفی بسیاری دارد و در برخی از کشورها بر چرخه اقتصاد اثرگذار است؛ به عنوان مثال تحقیقات نشان داد که کاهش سطح این جنگل ها سبب کاهش بهره وری در آبزی پروی (ماهی، خرچنگ و میگو) در خلیج کالیفرنیا به ارزش تقریبی ۳۷۵۰۰ دلار در هکتار شده است. نتايج تحقيقات نشان داده است؛ با این روند تخریب، حداقل ۴۰ درصد گونه های جانوری وابسته به این جنگل ها در معرض خطر انقراض قرار دارند و به این ترتیب در ۱۰۰ سال آینده کلیه امکانات و خدماتی که این جنگل ها برای جوامع بومی ساحل نشین فراهم می کنند از دست خواهد رفت. در سال های اخیر آينده نگري و اهمیت حفاظت، احیاء و تحقیقات علمی جنگل های مانگرو مورد توجه قرار گرفته است. جوامع بین الملل، ارزش جنگل‌های مانگرو را در کاهش تغییرات آب و هوایی و ترسیب دی اکسید کربن به رسمیت شناخته است. ابتکاراتی مانند Blue Carbon Partnership که در سال ۲۰۲۰ راه اندازی شد، با هدف حفاظت و احیای اکوسیستم های ساحلی، از جمله مانگروها، برای افزایش ترسیب کربن و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در جهان پایه گذاری شد. جنگل هاي مانگرو ايران در سه استان سيستان و بلوچستان، هرمزگان و بوشهر  پراکنش دارند و در سال ۱۹۷۲ به عنوان تنها اجتماع معرف اقلیم حیاتی پالئوتروپیک یا برخوردار از معیارهای برنامه انسان و زیست کره یونسکو MAB، به عنوان ذخیره گاه زیست کره برگزیده و در شبکه جهانی ذخیره گاه ها ثبت شده است.  حفاظت، احياء و توسعه این جنگل ها به عنوان رویشگاه ویژه ساحلی در کنگره سوم پارک های ملی – دریایی اندونزی جهت احداث پارک ملی – دریایی مورد تأیید قرار گرفته است و تضمین حفاظت آن ها به عنوان زیستگاه های حساس ساحلی برای همه کشورها توصیه شده است.  دکتر مصیب خلیل پور دیل، پژوهشگر و محقق هم استاني پس از پنج سال تلاش ميداني و نرم افزاري، موفق به دستيابي تغييرات دما، شوري و همچنين تغییرات آشفتگي آب دريا در فصول مختلف سال، فصل مناسب کاشت و در نتيجه توليد نهال مقاوم گونه حرا  با ضريب اطمينان ۹۸ درصد (احياء و توسعه جنگل حرا به مساحت ۸ هکتار به روش بذرکاري و نهالکاري) در سواحل شهرستان ديلم استان بوشهر شد. بخشدار مرکزی به نمایندگی از فرمانداری شهرستان دیلم، این اقدام مهم زیست محیطی را گام مهمی در جهت زیباسازی سواحل و افزایش سرانه فضای سبز در کشور و جهان دانست و از این پژوهشگر علمی تقدیر به عمل آورد.

دکتر مصيب خليل پور (کارمند اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان دیلم)، اهل روستاي ديل از توابع شهرستان گچساران استان کهگيلويه و بويراحمد می باشد.  نامبرده کسب مقام در جشنواره ملی وجدان محیط زیست سال ۱۴۰۲ را در کارنامه خود دارد.

براي اين پژوهشگر هم استاني و ثبت جهاني اين ايده ارزشمند زيست محيطي آرزوي موفقيت داريم.